-Czy ty zawsze musisz traktować mnie jak pięcioletnie dziecko?Mogłabyś
mieć do mnie chociaż trochę zaufania!-ze złością wykrzyczałam mamie
prosto w twarz.
-Nora, dziecko...czy ty nie rozumiesz, że się o ciebie martwię?Na takich
koncertach jest bardzo niebezpiecznie.Tłumy ludzi wpadają na siebie,
zachowują się jakby byli pod wpływem środków odurzających.
-Dobrze wiesz, że czekałam na ten koncert kilka dobrych lat, a teraz nie
pozwolisz mi spełnić moich marzeń.Co z ciebie za matka.Nienawidzę cię!
Nie miałam ochoty dłużej się z nią kłócić.Po tym, jak rozstała się z
ojcem stała się strasznie nadopiekuńcza.Nawet jeśli chcę wyjść ze
znajomymi to muszę ją informować o której godzinie wrócę, z kim się
wybieram, po co, gdzie.Byłam zmęczona.Położyłam się na łóżku i włożyłam
słuchawki do uszu.Nie musiałam się zastanawiać co puścić.Moja playlista
składała się głównie z piosenek Justina Biebera-mojego idola, na którego
koncert moja kochana mama nie pozwala mi iść.Po chwili nie myślałam już
o niczym.Rozpływałam się przy dźwiękach "Be alright". Tak, wszystko
będzie dobrze.Co ja się oszukuję, nic nie będzie dobrze.Mam wszystkiego
dość.
HUHUHU, zbuntowana nastolatka , już ją lubię <3 XD
OdpowiedzUsuńProlog mnie strasznie zaciekawił. ;3
Idę czytac 1. :)
Omomomo będzie ciekawie;**
OdpowiedzUsuń