czwartek, 10 kwietnia 2014

Prolog

-Czy ty zawsze musisz traktować mnie jak pięcioletnie dziecko?Mogłabyś mieć do mnie chociaż trochę zaufania!-ze złością wykrzyczałam mamie prosto w twarz.
-Nora, dziecko...czy ty nie rozumiesz, że się o ciebie martwię?Na takich koncertach jest bardzo niebezpiecznie.Tłumy ludzi wpadają na siebie, zachowują się jakby byli pod wpływem środków odurzających.
-Dobrze wiesz, że czekałam na ten koncert kilka dobrych lat, a teraz nie pozwolisz mi spełnić moich marzeń.Co z ciebie za matka.Nienawidzę cię!
Nie miałam ochoty dłużej się z nią kłócić.Po tym, jak rozstała się z ojcem stała się strasznie nadopiekuńcza.Nawet jeśli chcę wyjść ze znajomymi to muszę ją informować o której godzinie wrócę, z kim się wybieram, po co, gdzie.Byłam zmęczona.Położyłam się na łóżku i włożyłam słuchawki do uszu.Nie musiałam się zastanawiać co puścić.Moja playlista składała się głównie z piosenek Justina Biebera-mojego idola, na którego koncert moja kochana mama nie pozwala mi iść.Po chwili nie myślałam już o niczym.Rozpływałam się przy dźwiękach "Be alright". Tak, wszystko będzie dobrze.Co ja się oszukuję, nic nie będzie dobrze.Mam wszystkiego dość.

2 komentarze:

  1. HUHUHU, zbuntowana nastolatka , już ją lubię <3 XD

    Prolog mnie strasznie zaciekawił. ;3
    Idę czytac 1. :)

    OdpowiedzUsuń