środa, 30 kwietnia 2014

Rozdział IV

Szok.Justin właśnie kończył śpiewać "As long as you love me".Ani trochę nie wiedziałam, co robię w tym miejscu.Czułam na sobie spojrzenia kilku osób z Bieber Teamu.W końcu podeszła do mnie kobieta, jak się później okazało miała na imię Alison i zajmowała się stylizacjami Justina.
-Widzę, że spodobałaś się naszemu Bieberkowi-powiedziała z uśmiechem.
-Ja...nie...to znaczy..eeem-zaczęłam gubić się w słowach
-Spokojnie, wiem co mówię.Dam ci radę-bądź cierpliwa i zaufaj mu.To na prawdę świetny chłopak.
Zachowywała się tak, jakbyśmy zaraz mieli zostać parą.Kompletnie nie rozumiałam, co miała na myśli mówiąc te słowa i dając mi rady, które rzekomo mają mi się przydać.Nie zdążyłam jej odpowiedzieć, bo nagle pojawił się Justin.
-Mam nadzieję, że Alison nie zrobiła ci prania mózgu?-próbował być poważny, jednak po kilku sekundach pokazał swoje śnieżnobiałe zęby.
-Niee, jest bardzo miła.
-No tak.Pójdę się szybko przebrać w coś wygodniejszego.Daj mi 15 minut.
Nie wiem co on kombinował, ale zaczynało mi się to podobać, choć przyznam, że czuję się nieco jak w ukrytej kamerze.Po równych 15 minutach pojawił się Justin.Cholerny perfekcjonista.
-Jestem skarbie, możemy iść.
Miał na sobie czarną, opinającą i jednocześnie podkreślającą koszulkę, czarne spodnie z obniżanym krokiem i czerwone supry.Wyglądał seksownie.
-Iść?Gdzie?
-Zapraszam cię na...jakąś dobrą kawę i deser.
-Randka?-spytałam nieco niepewnie
-Jesteś bardziej sprytna i cwana, niż mi się wydawało.A więc zgadzasz się?
-Na randkę, czy na zwykły wypad do restauracji?
-Niech będzie, że na randkę-uśmiechnął się szczerze.
-A mam jakieś inne wyjście?-postanowiłam się z nim trochę podroczyć.
-Mogłabyś mi nadzwyczajniej w świecie świecie odmówić, jednak wolałbym, abyś tego nie robiła.
-A więc chodźmy!
Na jego twarzy momentalnie pojawił się uśmiech.Włożył ciemne okulary i nieco się zgarbił.No tak, prywatność.Weszliśmy do pierwszej, lepszej kawiarni i zajęliśmy miejsca.Nie musieliśmy długo czekać, bo po kilku minutach pojawiła się przy naszym stoliku kelnerka.Była około trzydziestki i wyglądała naprawdę świetnie.
-Czego państwo się napiją?-spytała.
-Poproszę cappucino i jakieś duże ciastko z dużą ilością bitej śmietany.-oblizał swoje usta, a ja zauważyłam, że kobiecie miękną nogi.O, czyli nie jestem sama!
-A dla pana dziewczyny?
-Nie jestem...-zaczęłam.
-To samo-odpowiedział Justin, przerywając mi w połowie zdania.
Kiedy pracownica przyjęła zamówienie zadała jeszcze jedno pytanie, którego żadne z nas się nie spodziewało, a już na pewno Justin.
-Czy ja pana skądś nie znam?
-Nie sądzę-odpowiedział zdenerwowanym tonem, ale opanował całą sytuację.
Po tych słowach kelnerka odeszła do baru i przekazała zamówienie osobom zajmującym się przygotowywaniem posiłków.
-Co to miało być?-spytałam.
-Nie rozumiem o czym mówisz?
-Nie udawaj...dlaczego przerwałeś mi, kiedy próbowałam powiedzieć, że nie jestem twoją dziewczyną?
-Oj przestań...-machnął ręką i zaczął przyglądać się moim oczom.
-Dlaczego tak na mnie patrzysz?Jestem brudna?Mam rzęsę pod okiem, a może wyskoczył mi ogromny pryszcz?-zażartowałam.
-Masz piękne oczy, takie...tajemnicze.
-Ty cały jesteś tajemniczy.Nadal nie wiem, co tu robię.
-Siedzisz ze mną i miło spędzasz czas.Nie podoba ci się?
-Przestań to robić!
-Co takiego?
-Ciągle udajesz, że nie wiesz o co chodzi i wymigujesz się z odpowiedzi.
-Wszystkiego dowiesz się w swoim czasie.
Naszą rozmowę przerwała kobieta, która położyła zamówione przez nas(w sumie przez Justina) desery.
-Dziękuję-powiedzieliśmy równocześnie.
Justin zaczynał jeść swoje ciastko z kremem.Przyznał, że robił to tak seksownie, że w tym momencie miałam ochotę zostać tym przysmakiem.Co ja wygaduję...Po chwili poczułam, jak Justin smaruje mój nos bitą śmietaną.
-Co to miało być?!-powiedziałam lekko oburzona.
-Tak się we mnie zapatrzyłaś, że musiałem coś zrobić-moim oczom ukazał się rząd jego idealnie białych zębów.
-Bardzo śmieszne...-lekko się zawstydziłam i poczulam, jak moje policzki różowieją.
-Do twarzy ci ze śmietaną na twarzy-zachichotał. 
-Myślę, że tobie też będzie-powiedziałam, po czym jednym ruchem sprawiłam, że na jego ustach pojawiła się śmietankowa masa.
Byliśmy tak zajęci śmieniem się i wygłupianiem, że nie zauważyliśmy ludzi, którzy patrzeli na nas, jak na małe dzieci, które nie wiedzą, jak zachować się w miejscu publicznym.
-Chodźmy stąd!-rzekł Justin, ciągnąc mnie za rękę.
Wyszliśmy z restauracji i oboje postanowiliśmy, że zwiedzimy chociaż małą część miasta.Świetnie się razem bawiliśmy.Byliśmy w galerii handlowej, na lodach, na letnim torze saneczkowym.Kilka osób zaczepiło Justina, mówiąc mu, że jest łudząco podobny do Justina Biebera.
-Dawno tak miło nie spędziłem czasu-powiedział roześmiany Justin.
Poczułam, że to w pewnym sensie moja zasługa.
-Ja również- przyznałam.
Całkowicie straciłam rachubę czasu.Zerknęłam na wyświetlacz telefonu, a tam aż 20 nieodebranych połączeń od mamy.Cholera, mam przechlapane.
-Justin, muszę już iść...-powiedziałam niechętnie.Nie chciałam się z nim żegnać.Było mi strasznie dobrze w jego towarzystwie.
-Zobaczymy się jutro?-spytał.
-A nie wracasz do siebie?-przyznam, że byłam nieco zdziwiona.
-Zostanę tutaj jeszcze trochę.
Ucieszyłam się.Polubiłam go, nawet bardzo.
-To świetnie, jasne, że się zobaczymy!
-Mógłbym dostać twój numer telefonu?Skontaktuję się z tobą i umówimy się o której godzinie po ciebie przyjadę.
-Emm, jasne.-podałam mu ciąg cyfr, po czym ze smutkiem się z nim pożegnałam.
Przytulił mnie do siebie i musnął mój policzek.
-Do zobaczenia śliczna!-oblizał swoje pełne usta.
-Do jutra cwaniaczku-uśmiechnęłam się szczerze i ruszyłam w stronę dworca.

wtorek, 22 kwietnia 2014

Rozdział III

Zajęłam miejsce przy samej scenie.Wszyscy się przepychali, krzyczeli, a ja byłam tak zamyślona, że nie zwracałam na to uwagi.On jest...cudowny.Rozmawialiśmy ze sobą tak, jakbyśmy znali się parę ładnych lat.Odliczanie.5....4....3...coraz głośniejsze piski, 2......1!Nagle na wielkich, metalowych skrzydłach wleciał Justin.On jest niesamowity.Swój koncert rozpoczął piosenką "All around the world".Tłumy płaczących i za razem śpiewających z nim belieberek.Coś nie do opisania.A on...tak cholernie seksowny.Czy on właśnie puścił do mnie oczko? O kurwa.
-Kolejna piosenka dedykowana będzie każdej z was, moje księżniczki.Wiem, jak czasem trudno pogodzić się ze stratą kogoś bliskiego, brakiem akceptacji.Dlatego też napisałem tą piosenkę dla was.
Zabrzmiały pierwsze słowa "Be alright". Właśnie ten utwór pomógł mi, kiedy przeżywałam trudne, rodzinne momenty.Mam coś nie tak ze wzrokiem, albo Justin kątem oka spogląda na mnie.
-Jesteście gotowe na OLLG?-rzekł z uśmiechem, po czym dodał-Ja już odnalazłem w tłumie swoją wybrankę.Proszę, aby dziewczyna w neonowej bluzce, o zniewalającym uśmiechu weszła na scenę.Fredo, pomóż jej.-wskazał palcem na mnie
O cholera, czy ja właśnie zostałam OLLG Justina?Podszedł do mnie facet, o którym wspomniał Justin.Z jego słow pamiętam tylko: Nie denerwuj się mała.
Nawet się nie zorientowałam, kiedy znalazłam się na scenie.Podszedł do mnie Justin, delikatnie ujął moją dłoń i przyciągnął do siebie.Znalazłam się w jego ramionach, które były niesamowicie silne i umięśnione, przez co czułam się jak mała, drobniutka istotka.
-Mówiłem, że cię znajdę-szepnął mi ucha, "niechcący" muskając jego płatek.
Czułam się tak...wyjątkowo.Ujął mnie w talii i zaczęliśmy kołysać się w rytm piosenki.Włożył wianek na moją głowę, owijając sobie moje włosy wokół palca.Byłam w takim szoku, że do końca nie wiedziałam co się dzieje.Skończył śpiewać i usłyszałam pytanie:
-Jak ci na imię kochanie?-zapytał, pokazując przy tym swoje śnieżnobiałe zęby
-Nora
-Piękne imię, piękna właścicielka-uśmiechnął się i poprosił o brawa dla mnie
Zmierzaliśmy w kierunku backstage'u, kiedy nagle szepnął:
-Zaczekaj tutaj na mnie księżniczko.
-A-aalee..-nie wiedziałam, co powiedzieć.
-Żadne ale.Zaufaj mi-musnął mój policzek, po czym wrócił na scenę.

                                                                * * * * * * * * * * * * *
                                   Przepraszam za tak krótki rozdział, ale od jutra piszę egzaminy i nie mam
                                   zbyt dużo czasu.Mam nadzieję, że rozumiecie.Dziękuję wszystkim za miłe
                                   komentarze :) Trzymajcie za mnie kciuki!

piątek, 18 kwietnia 2014

Rozdział II

Tour bus Justina:

-Stary, co jest?-rzekł Ryan
-Ona nie da mi spokoju...
-Selena?
-A jak myślisz?
-O co znów jej chodzi?Kompletnie nie ogarniam tej dziewczyny...
-Nie tylko ty.Rozstając się ze mną była niemalże w stu procentach pewna, że jej uczucie wygasło, a teraz non stop dzwoni do mnie, mówiąc zapłakanym głosem, że mnie potrzebuje i tęskni.
-A ty?Nadal ją kochasz?
-Sam nie wiem...jest dla mnie kimś ważnym, ale ile razy można wchodzić do tej samej rzeki?
-To fajna laska, sam bym się za nią zabrał, ale cóż...nie wygram z Justinem Boskim Bieberem.
-Ej!
-Wyluzuj Biebs.
-Nie wiem co o tym wszystkim myśleć.
Donośny głos Alfredo przerwał naszą rozmowę:-Chłopaki, jesteśmy na miejscu! 
-Może tutaj wyrwiesz jakąś dupe?-ze śmiechem powiedział Ryan
-Tobie tylko jedno w głowie-odpowiedziałem lekko szturchając przyjaciela łokciem.
Wreszcie weszliśmy do hotelu i wypełniliśmy wszystkie papiery dotyczące naszego pobytu w tymże budynku.Wziąłem klucz od swojego pokoju i nie rozpakowując rzeczy zaszyłem się na parę godzin w łazience, rozmyślając o swoim życiu i nie ukrywając-Seleną. Dwa lata związku, to dość sporo czasu, aby przywyknąć do bliskości tej drugiej osoby.Poza tym, jest niesamowitą dziewczyną, ale jak każda, miewa swoje humorki.Już nie wiem co zrobić z tą całą sytuacją.Może muszę kogoś poznać?Może dzięki komuś z poza obrębu sławy, fleszy zrozumiem co to prawdziwa miłość?
 
Dom Nory
W końcu nadszedł wyczekiwany przeze mnie dzień, a mianowicie koncert.Od rana trwały wielkie przygotowania.Stanę twarzą w twarz z Justinem Bieberem.Szykując posiłek w kuchni, zauważyłam na stole kartkę, której nadawcą była moja mama: Musiałam dziś wcześniej wyjść do pracy.Baw się dobrze słońce!
Tak, do pracy...Od jakiegoś czasu czułam, że ma kogoś nowego.W sumie to dobrze.Może ten facet będzie dla mnie lepszym ojcem.Zjadłam dwie kanapki z sałatą, żółtym serem i rzodkiewką.Czas na prycznic.Nałożyłam na swoje mokre już ciało kakaowy żel, który powoli wcierałam w skórę.Po wyjściu z kabiny wytarłam się ręcznikiem i ubrałam bieliznę.Zabrałam się za makijaż, który ograniczał się tylko i włącznie do małej ilości pudru i tuszu do rzęs.Swoje pełne usta musnęłam truskawkowym błyszczykiem.Z racji tego, że był lipiec i trzydziestostopniowy upał włożyłam swoje ulubione szorty z wysokim stanem i bluzkę w neonowym kolorze.Moje ciemno-brązowe fale postanowiłam rozpuścić.Jedyne co w sobie lubiłam, to właśnie włosy.Wyglądałam całkiem ok.Kiedy byłam już na dole, założyłam na swoje małe stópki (miałam rozmiar 37 i często nie umiałam znaleźć butów w tym oto rozmiarze) białe conversy.2 godziny do koncertu.Ruszyłam w stronę dworca.Vancouver znajdowało się godzinę drogi od miasta, w którym mieszkam.Kiedy już weszłam do pociągu, zajęłam miejsce i zaczęłam myśleć nad tym, co powiem Justinowi.Sama myśl o tym sprawiała, że w moim brzuchu kumulowało się tysiące motyli.Jestem na miejscu.Spotkałam po drodze dziewczynę, która również wybierała się na koncert, więc razem udałyśmy się na arenę.Była trochę zdesperowana, bo nie umiała pohamować swego szczęścia, co w niektórych sytuacjach mnie irytowało.Podziękowałam jej za dotrzymanie towarzystwa i poszłam za grupą ludzi, którzy mieli M&G.Kolejka była strasznie długa.Miałam wrażenie, że nie starczy całego dnia, aby każdy mógł stanąć oko w oko ze swoim idolem.Co chwila wychodziły dziewczyny całe zapłakane i trzęsące się(podejrzewam) ze szczęscia.Moja kolej.Jakiś facet pociągnął mnie za rękę(przyznam, że miał dużo siły) i kazał wejść za kurtynę.
-Spokojnie Nora-pomyślałam i zrobiłam co kazał.
Podniosłam głowę i ujrzałam GO.Był jeszcze bardziej przystojny i męski, niż na zdjęciach.
-Hej kochanie-powiedział bacznie mi się przyglądając i jednocześnie przygryzając dolną wargę.
-He-eej Justin.-Teraz wiedziałam, co czuły dziewczyny przede mną.
-A więc co masz mi do powiedzenia?-jego uśmiech był tak strasznie czarujący, że myślałam, że za moment znajdę się na podłodze.
-Pewnie sobie myślisz, że jestem kolejną psychofanką, która będzie powtarzać "OMG, Justin Bieber".-nagle przybyło mi odwagi.-Jednak mam ci coś innego do powiedzenia.Obiecałam sobie, że nie będę płakać i jak na razie się udaje.
-Zuch dziewczyna-przerwał mi
-A więc...nie kocham cię za wygląd, choć przyznam, że jesteś strasznie przystojny-ups, tego nie miało być-Nie za sławę, pieniądze, ale za to, jakim jesteś niesamowitym człowiekiem.Pomogłeś mi w wielu sytuacjach.-poczułam jak po moim policzku spłynęła symboliczna łza.
-Jesteś słodka, ale nie płacz.-objął mnie swoimi umięśnionymi ramionami i jednocześnie poczułam bicie jego serca-Dokładnie minutę temu cię ujrzałem i od razu poczułem, ze jesteś mądrą dziewczyną.
-Miło mi to słyszeć-lekko się zawstydziłam.
-Mam nadzieję, że jeszcze się zobaczymy, bo takiej dziewczyny nie spotyka się na co dzień-mówiąc to oblizał swoje usta i przez to miałam nagłą ochotę je pocałować.
-To nie zależy tylko ode mnie, ale od ciebie również.
-O ty mądralo-zachichotał
Naszą rozmowę przerwał facet, który wprowadził, użyłabym nawet słowa WEPCHNĄŁ mnie do tego miejsca.
-Justin, co ty za pogadanki urządzasz?!Robimy zdjęcie, bo kolejna faneczka czeka!
Grr, już go nie lubię.
-Okej, okej.Spokojnie.-przewrócił swoimi karmelowymi oczyma.
-A więc..
-A więc...dostanę od ciebie całusa?-wskazał palcem na swój policzek, teatralnie trzepocząc przy tym rzęsami.
-Hmm...niech pomyślę-specjalnie udawałam, bo byłabym głupia, gdybym go nie pocałowała
-Proszę...-odpowiedział z miną szczeniaczka, która stała się jedną z moich ulubionych
-Zgoda!-uśmiechnęłam się szczerze, po czym lekko wspięłam się na palcach i pozostawiłam pocałunek na jego policzku
-Masz mięciutkie usta-stwierdził, a ja momentalnie poczułam, że cała się rumienię.
No nie, znów ten facet...
-Cholera, Bieber!Czy my się nie rozumiemy?Stoisz tu już z tą panną od piętnastu minut, a umawialiśmy się na góra trzy!
-Wyluzuj, mi się nigdzie nie spieszy.Poza tym, to ja cie płacę, nie ty mi.
-To ja już może pójdę..-rzekłam niepewnie
-Wypatrzę cię w tłumie, obiecuję-powiedział, unosząc dwa palce ku górze, na znak tego, że dotrzyma słowa.

                                                              *************
                          Jak wam się podoba?Piszcie swoje rekacje w komentarzach.

środa, 16 kwietnia 2014

Rozdział I

Promienie słońca padające prosto na moją twarz obudziły mnie wczesnym rankiem.Nie pamiętam, która była godzina.Siódma, może ósma.Nie ważne.W tej chwili ważne było dla mnie to, abym mogła zobaczyć i usłyszeć Justina.Tak bardzo chciałabym wsłuchać się w jego cudowny głos...Nagle moje bujanie w obłokach przerwał dochodzący z dołu głos mamy.
-Czego ona znowu chce...-powiedziałam sama do siebie.
Wsunęłam kapcie na zimne stopy i niechętnym krokiem zeszłam do kuchni.
-Cześć córeczko!-powiedziała tak miłym i pełnym entuzjazmu głosem, że mnie zamurowało
-Cześć..-odpowiedziałam niechętnie
-Mam coś dla ciebie!W której ręce?-trzymała za sobą obie ręce bawiąc się ze mną w jakieś głupie gierki
-Nie mam ochoty na twoje żarty.
-Nie, to nie-wyciągnęła jakąś kopertę i po chwili dodała-Skoro nie chcesz, to ja będę musiała wybrać się na koncert Justina Biebera
-Co?O czym ty mówisz?-nie do końca doszły do mnie jej słowa
-Sama zobacz-wyciągnęła do mnie rękę, w której trzymała kopertę.Pierwsze co rzuciło mi się w oczy to napis"Przepraszam kochanie, mam nadzieję, że dzięki temu spełnisz swoje marzenia".
Natychmiast zajrzałam do środka, a tam co?BILET NA KONCERT JUSTINA BIEBERA! A CO NAJLEPSZE-MEET&GREET!
-Mamo! Jesteś najlepsza! Przepraszam cię za wczoraj, nawet nie wiesz jak mi teraz głupio..-nawet nie wiem kiedy łzy poleciały mi mimowolnie strumieniem
-Nie ma sprawy, mam nadzieję, że będziesz się dobrze bawić.
-Na pewno! Dziękuję, kocham cię!-z przeszywającą mnie radością powiedziałam, po czym pobiegłam na górę i pierwsze co zrobiłam, to wykręciłam numer telefonu Eryki, mojej najlepszej przyjaciółki.Mimo tego, iż miała dość mojej fascynacji Justinem, postanowiłam się z nią podzielić tą świetną informacją.
-Eryka!Nie uwierzysz, co się stało!Tak się cieszę, że chyba zatańczą nasz taniec radości-tak, tak..miałyśmy takowy
-Stop.Spokojnie.Wszystko po kolei.Niech zgadnę...jakiś przystojniak, który ma równie czarującego kolegę zaprosił cię do kina i poszukujecie czwartej osoby do kompletu?
-Lepiej! Mama właśnie kupiła mi bilet na koncert Justina!
-Ugh..ty i ten twój Bieber...
-Nie cieszysz się ze mną?-powiedziałam głosikiem, który miał wzbudzić w niej poczucie winy
-Cieszę, cieszę.Ale nie ukrywam, ze moja wersja była ciekawsza, no ale trudno.Poderwij tak tego swojego kochasia i jedź z nim w świat, ale oczywiście nie zapomnij o swojej kochanej przyjaciółce.
-Hahhaha, cała Eryka.Kocham cię wariatko!-tym optymistycznym wyznaniem zakończyłam naszą rozmowę.
Uznałam, że czas na kąpiel.Sięgnęłam do kosmetyczki po najpotrzebniejsze rzeczy i udałam się do łazienki.
                              ************************************************
                                Mam nadzieję, że chociaż w małym stopniu podoba wam się moje opowiadanie.
                                               Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze i wejścia!To naprawdę miłe.
                                Jak myślicie?Co ciekawego spotka Norę na koncercie?Czy wszystko dobrze się potoczy?

czwartek, 10 kwietnia 2014

Prolog

-Czy ty zawsze musisz traktować mnie jak pięcioletnie dziecko?Mogłabyś mieć do mnie chociaż trochę zaufania!-ze złością wykrzyczałam mamie prosto w twarz.
-Nora, dziecko...czy ty nie rozumiesz, że się o ciebie martwię?Na takich koncertach jest bardzo niebezpiecznie.Tłumy ludzi wpadają na siebie, zachowują się jakby byli pod wpływem środków odurzających.
-Dobrze wiesz, że czekałam na ten koncert kilka dobrych lat, a teraz nie pozwolisz mi spełnić moich marzeń.Co z ciebie za matka.Nienawidzę cię!
Nie miałam ochoty dłużej się z nią kłócić.Po tym, jak rozstała się z ojcem stała się strasznie nadopiekuńcza.Nawet jeśli chcę wyjść ze znajomymi to muszę ją informować o której godzinie wrócę, z kim się wybieram, po co, gdzie.Byłam zmęczona.Położyłam się na łóżku i włożyłam słuchawki do uszu.Nie musiałam się zastanawiać co puścić.Moja playlista składała się głównie z piosenek Justina Biebera-mojego idola, na którego koncert moja kochana mama nie pozwala mi iść.Po chwili nie myślałam już o niczym.Rozpływałam się przy dźwiękach "Be alright". Tak, wszystko będzie dobrze.Co ja się oszukuję, nic nie będzie dobrze.Mam wszystkiego dość.